Rick kocht de Thermomix met twijfel.
“Ga ik dit echt gebruiken?”
De eerste maand: af en toe.
De tweede maand: iets vaker.
De derde maand… gebeurde iets grappigs.
Hij pakte automatisch de Thermomix
voor bijna alles.
Niet omdat het moest.
Maar omdat het logisch was.
Sneller opstarten.
Minder gedoe.
Minder nadenken.
Op een dag zei zijn vriendin:
“Je gebruikt dat ding echt voor alles hè?”
Hij dacht even na.
“Ja,” zei hij.
“Eigenlijk wel.”
En toen besefte hij:
Het was geen aankoop meer.
Het was een gewoonte geworden.