Tom had nooit gedacht dat hij gehecht zou raken aan een keukenmachine.
Tot die ene ochtend.
Hij wilde zijn standaard ontbijt maken: smoothie, havermout, klaar.
Hij drukte op start.
Niets.
Nog een keer.
Niets.
Hij fronste.
“Serieus?”
Hij probeerde opnieuw.
Nog steeds niks.
En toen gebeurde iets onverwachts:
lichte paniek.
“Hoe moet ik nu…?”
Hij keek naar zijn keuken alsof hij iets miste.
Alsof er ineens een essentieel onderdeel weg was.
Smoothie maken met een blender?
Havermout in een pan?
Snijden zonder hulp?
Alles voelde… traag.
Omslachtig.
Onhandig.
Na tien minuten zoeken bleek het simpel:
stekker zat niet goed.
Klik.
De machine ging aan.
Hij stond stil.
En lachte.
“Oké,” zei hij hardop.
“Ik ben officieel afhankelijk.”
Sindsdien noemt hij het geen keukenmachine meer.
Maar gewoon:
“Mijn standaard.”